W dniach 12-14 września 2025 roku kilkunastoosobowa grupa Roweraków spędziła czas w uroczym pensjonacie u Ani i Grzegorza w Klepaczewie koło Serpelic. Były obawy czy można bezpiecznie przebywać pod białoruską granicą skąd przylatują drony i nielegalnie przemieszczają się cudzoziemcy ? Można, nic złego nas nie spotkało i my nikogo podejrzanego też nie zauważyliśmy, chyba że obserwatora, nazwijmy to – ptaków, który z profesjonalnym sprzętem fotograficznym wysokiej klasy ulokował się w pobliżu granicy. I bardzo dobrze – niech wypatruje oryginalnych ptaków i turystów. Rzeka Bug wysycha, można bez problemu wejść w koryto rzeki kilkanaście metrów od brzegu i nie zamoczyć stopy. Przeprawa promem do Mielnika na razie nie stwarza problemu, ale przemiłemu kapitanowi jednostki pływającej jak tak dalej pójdzie praca może się szybko skończyć. Mielnik – miejscowość niezwykła, która ma pewien wątek z Wohyniem. Tutaj bowiem ponad 500 lat temu była zawarta unia zwana później mielnicką, poprzedzająca naszą lubelską w której i my mieliśmy swój udział. Są pozostałości zamku w którym Aleksander Jagiellończyk podpisywał unijne dokumenty, a w centrum widnieje jego postać na królewskim tronie. Góra Zamkowa to jedna z wielu atrakcji Mielnika, inne to piękne widoki na dolinę Bugu ze wzgórz albo wież widokowych, kopalnia kredy, Góra Rowska, winiarnie, pensjonaty i zapewne wiele innych których nie sposób poznać w ciągu kilku godzin. Na granicy oczywiście pas ziemi niczyjej z zasiekami. Natomiast w okolicy cerkiewki, schrony bojowe z II wojny i wszechobecne przydomowe ziemne piwniczki. Dla zdecydowanej większości największą atrakcją wyjazdu był nadbużański zamek z kamienia o wdzięcznej nazwie Kasztelik – Korona Podlasie, wprawdzie współczesny, ale fascynujący nawiązujący do lokalnej historii. Kto nie był, koniecznie musi zobaczyć.
Pensjonaty, dwory, pola biwakowe, szlak rowerowy Green Velo i alpaki – blisko, godzina jazdy samochodem.
